توکل علی الله و کفی بالله وکیلا

البته همیشه بیت آخر غزل حافظ تخلص داره ولی من چون دیدم ربطی نداره تایپش نکردم

برام خیلی دعا کنید

خدا نگهدار

بعضی وقتا که آدم گناه می کنه بعدش توبه میکنه  باز تکرار می کنه .باز توبه می کنه .باز تکرار می کنه .باز توبه می کنه. باز تکرار می کنه .خلاصه این مسئله ادامه داره تا وقتی که از دست خودش خسته می شه یه توبه حسابی می کنه اممممممممممممممممممممممممممما باز توبش رو می شکنه ولی لطف وبخشش وگذشت خدا نمی زاره بیکار بشینه وباز توبه می کنه و خدا مهربون تر از همیشه می بخشتش اما می دونه که این بنده باز دیر یا زود ..........................

سر انجام هم می شکنه ولی باز یادش به بزرگی و گذشت خدا می افته وبا کمال پر رویی یک بار دیگه به خدا قول می ده امممممممممممممممما دریغ  ..................................................

امان از وقتی که خدا ما آدما رو به خودمون واگذار کنه حتی یک لحظه

خلاصه این بار دیگه  نمی دونه با چه رویی بره پیش خدا ولی از مهربونی های خدا خیلی شنیده و با وجود گناه کار بودنش خوب خدا رو می شناسه شاید به خاطر همینه که انقدر راحت گناه می کنه

در کمال ناباوری خدا ایندفعه هم می بخشتش وهمین وقته که می فهمه هر چی بیشتر گناه کنه با توبه به خدا نزدیکتر می شه و بیشتر به بزرگی خدا مهربونیاش و دوست داشتنش پی می بره

اگر عمری گنه کردی مشو نومید از رحمت

تو توبه نامه را بنویس امضا کردنش با ما

البته یادمون باشه که:

امام رضا می فرمایند:

فایز دشتی متولد 1250-متوفی1330-

زائر محمد علی دشتی بردخونی متخلص به فایز از شعرای دو بیتی گوی معاصر در سال 1250 در قریه بردخون از محال دشتی و در مولد خود وخور موج سواد فارسی را آموخت و شروع به گفتن دوبیتی هائی به لهجه ی دشتی و عامیانه کرد.

از جمله دوبیتی های او :

خبر آمد که دشتستان بهاره / زمین از خون فایز لاله زاره

خبر بر دلبر زارش رسانید / که فایز یک تن دشمن هزاره

اجل دانی که آیی بر سر من؟/ ستانی جان مهنت پرور من؟

در آن ساعت که یار فیاز از لطف / گذارد در کنار خود سر من

خیال کشتن من داشت جانان / کدامین سنگدل کردش پشیمان؟

ندانست عید فایز آن زمان است / که گردد در منتای دوست قربان

به هنگام تبسم های جانان / شکر ریزد ز مروارید ومرجان

از آن ترسم که گوید یار فایز / که من هم معجزی دارم نمایان

انیس من به جز آه سحر نیست / غذای من به جز خون جگر نیس

ت خداوندا بسوزش تا بداند / که آه زار فایز بی اثر نیست

رخ و زلف لب و دندان جانان / گل است و سنبل است و لعل و مرجان

محمد حسین معیری متخلص به رهی فرزند موید خلوت ونوه معیر الممالک ( نظام الدوله ) در سال 1288 هجری شمسی در تهران ازمادر زاد .تحصیلات ابتدای و متوسطه را در همان شهر به پای برد . آنگاه به استخدام در دولت درآمد ودر مشاغل چندی انجام وظیفه کرد و از سال 1322 به ریاست کل انتشارات وتبلیغات وزارت پیشه وهنر ( سلبق )منصوب گردید .

رهی از اوان کودکی به شعر وموسیقی ونقاشی علاقه و دلبستگی زیاد داشت ودر این سه هنر بهره ای بسزا یافت.در آغاز شاعری. در انجمن ادبی حکیم نظامی که به ریاست مرحوم وحید دستگردی تشکیل می شد شرکت جست واز اعضای موثر و فعال آن بود و نیز درانجمن ادبی فرهنگستان از اعضای موسس و برجسته آن به شمار میرفت و همچنین درانجمن موسیقی ایران عضویت داشت واشعارش در بیشتر روزنامه ها ومجله های ادبی نشر یافت وآثار سیسی وغکاهی وانتقادی او با امضا های مستعر زاغجه و شاه پریان در روزنامه باباشمل و مجله تهران مصور چاپ شد و در انتقاد از روش دولت ها وعناصر نا صالح وحمله به مخالفین آزادی و دموکراسی با زبان شعر و طنز سهم بسزای داشت.

برای تنوع یکی از اشعار او را در زیر می خوانیم:

سر گشته

بی روی تو راحت ز دل زار گریزد / چون خواب که از دیده ی بیدار گریزد

در دام تو یک شب دلم از ناله نیاسود  / آسودگی از مرغ گرفتار گریزد

از دشمن از دوست گزیزم وعجب نیست / سرگشته نسیم از گل از خار گریزد

شب تا سحر از ناله ی دل خواب ندارم / راحت به شب از چشم پرستار گریزد

ای دوست بیازار مرا هرجه توانی / دل نیست اسیری که ز آزار گریزد

زین بیش رهی ناله نکن در بر آن شوق

ترسم که ز نالیدن بسیار گریزد

رهی در تصنیف نیز مهارت کامل داشت واز ترانه های خزان عشق .دارم شب و روز . نوای نی . یار رمیده . به کنارم بنشین . شب جدای . دیدی که رسوا شد دلم و دیگر ترانه های او مشهور وزبانزد خاص وعام گردید وهنوز هم خاطره ی آن آهنگ ها و ترانه ها ی شور انگیز وطرب افزا در یاد ها مانده است .

رهی در سال های آخر عمر در برنامه ی گل های رنگارنگ رادیو نیز شرکتی موثر داشت . از آثار او که به چاپ رسیدند دو مجموعه شعر : یکی به نام سایه عمر ودیگر به نام آزاده . که مجموعه اول شامل غزلیات ومجمومه دوم حاوی ترانه ها ی اوست .از آثار دیگر او کتاب گل های جاویدان که شامل شرح حال و انتخاب بهترین نموه شعر شعرای متقدم است که در سال 1362 چاپ ونشر شد.

یکی از خصوصیات رهی دقت و وسواس او در شعر بود. غزلی که می سرود دها بار در آن تجدید نظر می کرد و کلمات جمله های آن را تغییر می داد تا آنگاه که مورد پسندش قرار می گرفت به چاپ آن مبادرت می نمود.

رهی معیری تا آخر عمر مجرد زیست و در سال 1347 پس از رنجی طولانی و جانکاه از بیماری سرطان بدرود زندگی گفت و در مقبره ظهیرالاسلم شمیران مدفون شد.

از جمله ترانه های رهی :

دیدی که رسوا شد دلم

دیدی که رسوا شد دلم / غرق تمنا شد دلم

دیدی که من با این دل بی آرزو عاشق شدم / با آن همه آزادگی بر زلف او عاشق شدم

ای وای اگر صیاد من / غافل شود از یاد من

قدرم نداند

فریاد اگر از کوی خود / وز رشته ی گیسوی خود

بازم رهاند

دیدی که رسوا شد دلم / غرق تمنا شد دلم

در پیش بی دردان چرا؟ فریاد بی حاصل کنم / گر شکوه ای دارم ز دل با یار صاحب دل کنم

وای به دردی که درمان ندارد / فتادم به راهی که پایان ندارد

از گل شنیدم بوی او مستانه رفتم سوی او / تا چون غبار کوی او در کوی جان منزل کنم

وای به دردی که درمان ندارد / فتادم به راهی که پایان ندارد

دیدی که رسوا شد دلم / غرق تمنا شد دلم

دیدی که در گرداب غم از فتنه گردون رهی / افتادم و سر گشته چون امواج دریا شد دلم

دیدی که رسوا شد دلم / غرق تمنا شد دلم

۱)آب سیب بهترین دارو برای رفع سرفه و گرفتگی صدا است :

- سیب یک میوه قلیایی و تمیز کننده بدن است و به علت دارا بودن پکتین زیاد آب اضافی بدن را خارج می‌سازد.
- به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)- منطقه مرکزی، سیب دارای مقدار زیادی کلسیم است و در جذب کلسیم غذاهای دیگر در بدن نقش دارد.
- خوردن سیب یبوست را برطرف می‌کند و برای خستگی مفرط مفید است.
- دم کرده برگ درخت سیب ادرار آور است و درمان کننده التهاب کلیه و مثانه می‌باشد.
- نوشیدن آب سیب داروی موثری برای درمان سرماخوردگی و گرفتگی صدا و سرفه است.
- سیب برای درمان تنگی نفس بسیار مفید است،حتی بوئیدن سیب نیز این خاصیت را دارد.
- سیب پخته تقویت کننده معده و کبد و دفع کننده سودا و سموم بدن است و حرارت را از بدن خارج می‌سازد.
- خوردن سیب حتی برای آنهایی که بیماری دیابت دارند، مفید است چون قند خون را بالا نمی‌برد. 
- کسانی که می‌خواهند لاغر شوند حتما باید سیب را با پوست بخورند.
- دم کرده گل سیب داروی سرفه و تورم مجرای تنفسی است.
-  سیب داروی خوبی برای درمان زخم ها است.
- سیب بهترین دارو برای سوء هاضمه است زیرا دارای مقدار زیادی پکتین است.
- آب سیب را حتی می‌توان برای تنقیه استفاده کرد. این تنقیه برای بیماریهای روده بسیار موثر است.
- پوست سیب را مانند چایی دم کنید و بیاشامید این چای بهترین دوست کلیه است.
- آب سیب برای زیبایی پوست استفاده زیادی دارد بخصوص برای از بین بردن چین و چروک پوست موثر است.
- سعی کنید همیشه سیب را با پوست بخورید زیرا مقدار زیادی پکتین در پوست سیب وجود دارد. البته سیب هایی نیز به فروش می‌رسد که روی آن دارای یک لایه چربی برای حفاظت آن می‌باشد بنابراین حتما این سیب ها را به دقت بشویید.
- لازم به ذکراست آب سیب را با آبمیوه‌گیری در منزل تهیه کنید و فورا آنرا بنوشید زیرا در اثر ماندن آنزیم های خود را از دست می‌دهد..

2) آب سیب سپر دفاعی سکته قلبی :
- گروهی از محققاندر ایالات متحده آمریکا دریافته اند که نوشیدن آب سیب از ابتلا به بیماری های قلب و عروق و نهایتا سکته های قلبی ، پیشگیری می کند.
به گزارش خبر گزاری BBC دانشمندان این اثر مثبت را وجود فیتونوتربنت ها می دانند. بررسیهای متعدد دانشمندان حاکی از آن است که فیتونوتربنت ها در کاهش LDL ( کلسترول بد ) بسیار کار آمدند و از اکسید شدن آن جلوگیری می کنند و در واقع خاصیت آنتی اکسیدانی دارند. چرا که زمانی که LDL اکسید می شود ، موادی به نام پلاک را به وجود می آورد که پلاکها با چسبیدن به دیواره عروق ، باعث تنگ شدن  دیواره رگها شده ، تصلب شرائین و سکته های قلبی می شوند.
- جالب است بدانید که این بررسی ها نشان داد که تنها پس ازشش هفته نوشیدن آب سیب، اثرات سودمند آن ظاهر می شود.
3) خوردن سيب پخته باعث آرامش مي‌گردد:
- سيب پخته به دليل داشتن برم كه يك آرام كننده دستگاه عصبي به شمار مي‌رود، مصرف آن در شب به خواب بهتر كمك مي‌كند.
- سيب بهتر است كه صبح خورده شود تا بتواند انرژي لازم را به بدن دهد.
4) خوردن سیب عمر را طولانی می کند.
5) خوردن سیب به کاهش میزان کلسترول خون کمک می کند.
6) سيب باعث از بين رفتن عفونت‌هاست.
7) سیب بعلت دارا بودن پكتين فراوان آب اضافي بدن را خارج می کند.
و...

واینک شاخه نزدیک از سر انگشتانم پروا مکن.

بی تابی انگشتانم شور ربایش نیست عطش آشنایی است.

درخشش میوه درخشان تر.

وسوسهء چیدن در فراموشی دستم پوسید.

دورترین آب

ریزش خود را به راهم نشاند .

پنهان ترین سنگ

سایه اش را به پایم ریخت .

و من

شاخهء نزدیک.

از آب گذشتم .از سایه بدر رفتم .

رفتم غرورم را بر ستیغ عقاب آشیان شکستم .

واینک در خمیدگی فروتنی

به پای تو ماندم .

خم شو.

شاخهء نزدیک.......

۲۰ سال پیش در چنین روزی ۵۰ دقیقه از تولد من میگذشت که از گلدسته ها صدای اذان صبح صدها دلباخته رو برای نوشیدن شراب عشق از خواب بیدار می کرد .

و امروز من در ۷۳۰۰ روز از زندگیم تولد خودم و تولد وبلاگم رو جشن میگیرم

زندگی یعنی:یک سار پرید.

از چه دلتنگ شدی؟

دلخوشی ها کم نیست:مثلا این خورشید.

کودک پس فزدا.کفتر آن هفته.

                                                                                                                                                                                   مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه ی چتر...............